تبلیغات
ماهنامه تخصصی بین المللی ابواء

ماهنامه تخصصی بین المللی ابواء
او خواهد آمد به امید آن روز.......
نظر سنجی
نظر شما در مورد ماهنامه الکترونیکی و وبسایت ما چیست؟






صفحات جانبی

منابع مقاله:

کتاب   : تفسیر حكیم جلد دو

نوشته : حضرت آیت الله حسین انصاریان

 

پروردگار بزرگ در پاسخ فرشتگان كه گفتند: آیا كسى را در زمین قرار میدهى كه فساد میكند و خون میریزد درحالى كه ما تو را همراه با ستایشت تسبیح میگوئیم و تقدیس مینمائیم فرمود: من حقایق و اسرارى میدانم كه شما نمى دانید.

در رابطه با علم خدا كه همان ذات بى نهایت او و فراگیر نسبت به همه چیز و محیط به كل شیئى است، و چیزى در ظاهر و باطن هستى و در عرصه غیب و شهادت از حضرت او پنهان نیست، و حضور قیومیاش نسبت به همه موجودات علم اوست باید به آیات قرآن و روایات و دعاهاى وارده از اهل بیت و امامان معصوم دقت كرد، و علم آن محبوب ازلى و ابدى را از آن دریچه هاى روشن و استوار نگریست و از افتادن در پیچ وخم سخنان فلاسفه یونان و اسكندریه و هند و فُرس و روم و تابعان آنان كه نهایتاً انسان را به جائى نمى رساند و عقل و فطرت و قلب را اشباع نمى نماید پرهیز كرد.

در این زمینه نباید جز به آیات الهیه و روایات عرشیه و دعاهاى ملكوتیه تكیه كرد، كه تكیه برغیر اینها مصادف با گمراهى و گم شدن در بیابان ضلالت و افتادن در چاه حیرت است.

أَنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ وَ أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَیْ‏ءٍ عَلِیمٌ: «1»

یقیناً خدا آنچه را در آسمانها و زمین است [از نظر تعداد، حجم، وزن، كیفیت، كمیت، لحظه به وجود آمدن، مدت عمر، لحظه فنا، آثار و فوائد] میداند و قطعاً خدا به همه چیز داناست.

فَلا یَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ ما یُسِرُّونَ وَ ما یُعْلِنُونَ: «2»

پس گفتارشان تو را اندوهگین نكند، بى تردید ما آنچه را پنهان میدارند و آنچه را آشكار میكنند میدانیم.

وَ عَسى‏ أَنْ تَكْرَهُوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَكُمْ وَ عَسى‏ أَنْ تُحِبُّوا شَیْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ:

و بسا چیزى را خوش ندارید درحالى كه براى شما خیر است، و بسا چیزى را دوست دارید و حال آن كه براى شما بد است و خدا [صلاح شما را در همه امور] میداند و شما نمى دانید.

وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ ما فِی أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ: «3»

و بدانید كه یقیناً خدا آنچه را [از افكار و خیالات و وسوسهها و تدبیرها و نقشه ها] در دورن شماست میداند.

یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ: «4»

خدا آنچه را تا قیامت پیش روى آنهاست و آنچه را تا دورترین زمان پشت سر آنان است میداند.

وَ هُوَ اللَّهُ فِی السَّماواتِ وَ فِی الْأَرْضِ یَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَ جَهْرَكُمْ وَ یَعْلَمُ ما تَكْسِبُونَ: «5»

و او در آسمانها و زمین خداست [و جائى ازحقیقت و تصرف او خالى نیست‏] نهان و آشكار شما را میداند، و نیز به آنچه از خیر و شرّ به دست میآورید آگاه است.

وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَیْبِ لا یَعْلَمُها إِلَّا هُوَ وَ یَعْلَمُ ما فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا یَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فِی ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا یابِسٍ إِلَّا فِی كِتابٍ مُبِینٍ: «6»

و كلیدهاى غیب و همه امور نهان فقط نزد اوست، و كسى جز او آنها را نمى داند و به آنچه در خشكى و دریاست آگاه است، و هیچ برگى نمى افتد مگر آن كه آن را میداند و هیچ دانهاى در تاریكى هاى زمین و هیچ تر و خشكى نیست مگر آن كه در كتابى روشن است.

وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِی الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها وَ یَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها وَ مُسْتَوْدَعَها: «7»

و هیچ جنبندهاى در زمین نیست مگر این كه روزى او بر عهده خداست و او قرارگاه واقعى و جایگاه موقت آنها را میداند.

قالَ رَبِّی یَعْلَمُ الْقَوْلَ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ: «8»

پیامبر به آنان گفت: (گفتارتان را بر ضد حق پنهان مدارید) پروردگارم به هر سخنى در آسمان و زمین آگاه است و او شنوا و داناست.

قُلْ أَنْزَلَهُ الَّذِی یَعْلَمُ السِّرَّ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ كانَ غَفُوراً رَحِیماً: «9»

بگو قرآن را كسى نازل كرده است كه همه نهانها را در آسمانها و زمین میداند، همانا او همواره بسیار آمرزنده و مهربان است.

یَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْیُنِ وَ ما تُخْفِی الصُّدُورُ: «10»

او چشمهائى را كه به خیانت [به نامحرمان مینگرد] و آنچه در سینهها پنهان میدارند میداند.

وَ اللَّهُ یَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَ مَثْواكُمْ: «11»

و خدا محل رفت و بازگشت شما و قرارگاهتان را میداند.

وَ اللَّهُ یَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ: «12»

و خدا همه اسرار و رازهایشان را میداند.

وَ اللَّهُ یَعْلَمُ أَعْمالَكُمْ: «13»

و خدا كارهایتان را میداند.

یَعْلَمُ ما یَلِجُ فِی الْأَرْضِ وَ ما یَخْرُجُ مِنْها وَ ما یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَ ما یَعْرُجُ فِیها ... «14»

آنچه در زمین فرو میرود و آنچه از آن بیرون میآید، و آنچه از آسمان نازل میشود، و آنچه را درآن بالا میرود میداند.

وَ ما یَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ: «15»

و سپاهیان پروردگارت را [كه همه موجودات جهان غیب و شهادت است‏] جز خود او كسى نمى داند.

اینها نمونه آیاتى است كه به آگاهى و علم همه جانبه خالق هستى و خداى مهربان كه احاطه به ظاهر و پنهان همه موجودات دارد اشاره میكند.

«یا من یعلم مراد المریدین یا من یعلم ضمیر الصّامتین:» «16»

اى آن كه خواسته خواستاران و راز دل خاموشان را میداند.

«وبعلمك الذى احاطه بكل شیئ:» «17»

و به علم و آگاهى است كه نسبت به همه چیز احاطه دارد.

 

آگاهى و عدالت‏

موسى بن عمران علیه السلام، روزى از محلّى میگذشت برسر چشمهاى در كنار كوه رسید، با آب آن چشمه وضو ساخت تا بالاى كوه رفته به نماز ایستد، در این هنگام اسب سوارى به آنجا رسید، براى نوشیدن آب از مركب پیاده شد، وقت رفتن كیسه پول خود را فراموش كرده در كنار چشمه به جاى گذاشت، پس از او چوپانى رسید با مشاهده كیسه پول آن را برداشت و از آنجا دورشد.

پس از چوپان پیرمردى برسرچشمه آب آمد كه آثار تنگدستى و ندارى از ظاهرش پیدا بود، پشته هیزمى برسر داشت آن را به جانبى نهاد و براى استراحت كنار چشمه آرمید، زمانى نگذشت كه اسب سوار به آنجا بازگشت و اطراف چشمه را براى یافتن كیسه پولش جستجو كرد ولى كیسه را نیافت، به پیرمرد مراجعه نمود او هم اظهار بى اطلاعى كرد، بین آن دو سخنانى رد و بدل شد كه به زد و خورد انجامید، نهایتاً اسب سوار پیرمرد را از پاى انداخت!

موسى (ع) عرضه داشت پروردگارا این چه حادثهاى بود كه پیش آمد و مسئله عدالت و دادگرى در این داستان چگونه است؟!

پول را چوپان برداشت، پیرمرد مورد ظلم و ستم قرار گرفت. خطاب رسید موسى پیرمرد پدر آن اسب سوار را كشته بود، میان این دو قصاص انجام گرفت و انتقام خون به ناحق ریخته گرفته شد در ضمن پدر اسب سوار به پدر چوپان به اندازه پول آن كیسه بدهكار بود، از این جهت به حق خود رسید من براساس آگاهیام به اسرار از روى عدل و دادگرى حكومت میكنم. «18»

 

جهل فرشتگان به جایگاه معنوى خلیفه‏

از آنجا كه فرشتگان داراى دانش و علمى محدوداند و مكانت و جایگاه خاصى در دیدگاه خود نسبت به حقایق دارند، و قدرت دیدن عمق هر حقیقتى را ندارند از آدم فقط بدنى مادى با عوارضش چون غضب و شهوت، و احتمالًا پدیدآمدن حرص و حسد، و كبرو عجب، و نزاع و تنازع مشاهده كردند و در مقام چنان پرسش از حضرت حق برآمدند كه میخواهى در زمین كسى را قرار دهى كه فساد و خون ریزى كند؟

آنان از دیدن كمالات بالقوه او كه سبب خلافتش از خدا در روى زمین است عاجز بودند، آنان نمى دانستند كه این موجود فقط همین بدن خاكى نیست، آنان آگاهى نداشتند كه این بدن ظرف حقایقى اصیل، و واقعیاتى ملكوتى و افق طلوع روحى ویژه چون‏ نفحت فیه من روحى‏ است، این بدن معدن ظهور عقل و خرد و اندیشه و تفكر، و كارگاه تولید علم و دانش است، علم و دانشى كه میلیونها كتاب و كتابخانه، و تمدنى عظیم از آن به وجود میآید، علاوه برهمه اینها نمى دانستند كه از وجود این خلیفه صالحان و شایستگانى چون پیامبران، و امامان، و اولیاء حق‏ «19»، و عارفان عامل، و اندیشمندانى لایق به وجود میآید.

آنان از اسرار وجودى و رازهاى پنهانى، و مصالح حیات این موجود بى خبر بودند، و نمى دانستند كه او پس از قرار گرفتنش در زمین كه سیر نزولى اوست با هدایت حضرت دوست به سیر صعودى برمى خیزد و به جائى از معنویت و نورانیت و مقام و منزلت میرسد كه دست هیچ فرشتهاى حتى فرشته مقرب به آن جایگاه و منزلت نمى رسد.

رسول خدا در روایاتى به عظمت انسان مؤمنى كه حقاً خلیفه خداست به این صورت اشاره میكنند:

«ان المؤمن یعرف فى السماء كما یعرف الرجل اهله و ولده وانه لاكرم على الله عزوجل من ملك مقرب:» «20»

بى تردید مؤمن در آسمانها چنان كه انسان اهل و فرزندش را میشناسد شناخته شده است، و قطعاً مؤمن نزد خدا از فرشته مقرّب گرامى تر است.

از قول حضرت حق نقل شده:

«وعزتى وجلالى ماخلقت من خلقى خلقاً احب الى من عبدى المؤمن:» «21»

به عزت و جلالم سوگند از آفریده هایم آفریدهاى را نزد خود محبوب تر از بنده مؤمنم نیافریده ام.

«المؤمن اكرم على الله من ملائكة المقربین:» «22»

مؤمن نزد خدا از فرشته هاى مقرب گرامى تر است.

حضرت صادق (ع) میفرماید:

«المؤمن اعظم حرمة من الكعبة:» «23»

حرمت مؤمن از حرمت كعبه بزرگ تر است.

فرشتگان نمیدانستند كه این موجود مطلع الفجر مفاهیم و معانى اسماى حسناى خداست و جلوه گاه عنایات حضرت حق و مجلاى اتم حقایق ملكوتیه و فیوضات ربانیه و معارف عرشیه است.

آنان نمى دانستند كه این موجود شریف و این عنصر كریم مهبط وحى الله، و مقتداى ملائكة الله، و محل نزول قرآن مجید، و منبع ولایت الله، و جایگاه عهدالله، و معدن حكمة الله است.

آنان نمى دانستند كه این موجود والا، و این گوهر اعلا نسخه اسرار الهى و آئینه جمال شاهى، و خلاصه عالم هستى، و خورنده جام الستى است.

آنان آگاهى نداشتند كه این موجود در عالم معنى مخاطب به این خطاب است:

توئى كه مظهرذات و صفات سبحانى ج‏

به مُلك صورت و معنا توعرش رحمانى جبه مُلك صورت و معنا توعرش رحمانیكتاب جامع آیات و كائنات توئى جج جججج‏

ازآن كه نسخه لاریب فیه را جانى جججججكتاب جامع آیات و كائنات توئى جازآن كه نسخه لاریب فیه را جانى جتوراست باهمه انسى ازآن كه توهمهاى جججاز این سبب تو مسمّى به اسم انسانى ججاگر به كنه كمال حقیقت برسى جزخویشتن شنوى آن صداى سبحانى جج‏

آنان نمى دانستند كه فساد و خون ریزى و فسق و فجورى كه در زمین اتفاق میافتد معلول وجود افرادى است كه از خودشناسى و خداشناسى بیخبرند و خود را چون حیوانات و دریك كلمه جز بدن و خوردن و لذت بردن از شهوت چیزى نمى دانند

وَ الَّذِینَ كَفَرُوا یَتَمَتَّعُونَ وَ یَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ: «24»

و آنان كه به راه كفر و ناسپاسى و پنهان داشتن حق رفتند سرگرم بهره گیرى از كالاها و لذت هاى زودگذر دنیایند و همواره چون حیوانات دنبال شكم چرانى هستند و جایگاهشان آتش است.

آنان نمیدانستند كه این موجود به سوى آئین الهى، و شریعت ربانى، و دنیاى خلوص و عرصه گاه نفس مطمئنه راه دارد و به جائى میرسد كه دست هیچ موجودى از موجودات غیب و شهود به آن جایگاه نمى رسد.

براساس عدم آگاهى فرشتگان به این حقایق معنوى بود كه در پاسخ آنان فرمود:

إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ‏

بى تردید آنچه را من میدانم شما نمى دانید.

در این زمینه دانش و آگاهى بى نهایت خود را نسبت به همه حقایق و غیب و شهود هستى، و درون و برون آفرینش در كنار به وجود آوردن آدم به فرشتگان اعلام داشت، و از فحواى آیات و روایات و دعا به صراحت استفاده میشود كه آگاهى او به همه موجودات پیش از به وجود آمدنشان و هنگام موجود بودنشن و پس از فناء و تغییر وجودشان و به سابق هستى و لاحق آن و همه امور مربوط به درون و برونشان و اول و آخرشان و جریان حیات و كارشان علمى فراگیر و دانشى محیط و آگاهى همه جانبهاى است، و كلّ هستى با آنچه در آن است در برابر دانش او چون نقطهاى در دایرهاى با محیط بى نهایت است و به عبارت دیگر دانش و آگاهیاش نسبت به همه موجودات و آثارشان دانشى محیط و فراگیر و ازلًا و ابداً چیزى از حضرتش پنهان و مخفى نیست و نمى تواند پنهان و مخفى شود و از حضور وجود مقدس غایب گردد.

 

پی نوشت ها:

 

______________________________

(1)- مائده، آیه 97.

(2)- یس، آیه 76.

(3)- بقره، آیه 235.

(4)- بقره، آیه 255.

(5)- انعام، آیه 3.

(6)- انعام، آیه 59.

(7)- هود، آیه 6.

(8)- انبیاء، آیه 4.

(9)- فرقان، آیه 6.

(10)- غافر، آیه 19.

(11)- محمد، آیه 19.

(12)- محمد، آیه 26.

(13)- محمد، آیه 30.

(14)- حدید، آیه 4.

(15)- مدثر، آیه 31.

(16)- جوشن كبیر.

(17)- دعاى كمیل.

(18)- سفینة البحار، چاپ قدیم، ج 2، ص 433.

(19)- صافى، ج 1، ص 108.

(20)- بحار، ج 68، ص 19.

(21)- بحار، ج 71، ص 158.

(22)- كنزالعمال، ج 1، ص 164.

(23)- بحار، ج 68، ص 16.

(24)- محمد، آیه 12.

 

پایگاه عرفان
درباره وبلاگ

به درخت نگاه کن...
قبل از اینکه شاخه هایش زیبایی نور را لمس کند...
ریشه هایش تاریکی را لمس کرده...
گاه برای رسیدن به نور،باید از تاریکی ها گذر کرد...
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
ساعت فلش مذهبی مهدویت امام زمان (عج) آیه قرآن سوره قرآن
وضعیت یاهو مذهبی آیه قرآن تصادفی
دعای فرج
زیارت عاشورا دانشنامه عاشورا جنگ دفاع مقدس

استخاره با قرآن کریم
دریافت کد استخاره آنلاین


ابزار های نایت اسکین

اپلود سنتر

کد لینک به همراه متن ماهنامه تخصصی بین المللی ابواء

کد متحرک سازی عنوان وب سایت